Επαναλαμβανόμενες αποβολές ορίζονται η απώλεια δύο ή περισσότερων κυήσεων πριν τις 24 εβδομάδες και εμφανίζονται στο 1-2% των ζευγαριών.
Η απώλεια μιας κύησης έχει μεγάλη συναισθηματική επίδραση στο ζευγάρι. Συναισθήματα απώλειας, πένθους ή και αποτυχίας πλημμυρίζουν το ζευγάρι και επιδεινώνονται με κάθε επιπλέον απώλεια.
Οι παράγοντες κινδύνου καθώς και οι στρατηγικές διερεύνησης και αντιμετώπισης των επαναλαμβανόμενων αποβολών αποτελούν:
- Η ηλικία της γυναίκας: η πιθανότητα απώλειας αυξάνεται εκθετικά μετά την ηλικία των 40. Η ηλικία του άντρα θεωρείται επίσης ένας επιβαρυντικός παράγοντας.
- Το σωματικό βάρος: η παχυσαρκία και η υποθρεψία έχουν αρνητική επίδραση στην προσπάθεια για επίτευξη εγκυμοσύνης. Η προσπάθεια επίτευξης και διατήρησης ενός φυσιολογικού βάρους σώματος είναι καθοριστικής σημασίας
- Ο τρόπος ζωής: το κάπνισμα, η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ και η έλλειψη σωματικής άσκησης έχουν συσχετισθεί με ένα κακό μαιευτικό αποτέλεσμα. Είναι σημαντική η αλλαγή του τρόπου ζωής με διακοπή του καπνίσματος, περιορισμό του αλκοόλ και αύξηση της άσκησης
- Ανατομικές ανωμαλίες της μήτρας: οι συγγενείς ανωμαλίες διάπλασης της μήτρας(link), τα ινομυώματα(link) και οι ενδομητρικοί πολύποδες(link) έχει αποδειχθεί ότι προκαλούν αποβολές. Το γυναικολογικό υπερηχογράφημα(link) αποτελεί το βασικό εργαλείο στη διάγνωση αυτών των ανωμαλιών, ενώ η υστεροσκοπική και λαπαροσκοπική προσέγγιση αποτελούν τις θεραπευτικές επιλογές.
- Ανεπάρκεια τραχήλου: ο τράχηλος της μήτρας μπορεί, λόγω προηγούμενων χειρουργικών παρεμβάσεων ή και λόγω κατασκευής, να είναι χαλαρός και να οδηγεί σε αποβολές β’ τριμήνου. Η αναγνώριση της ανεπάρκειας γίνεται με μέτρηση του μήκους του τραχήλου με κολπικό υπερηχογράφημα κατά το β’ τρίμηνο. Η κολπική χορήγηση προγεστερόνης, τοποθέτηση «πεσσού» και η περίδεση τραχήλου αποτελούν τις θεραπευτικές προσεγγίσεις.
- Λοιμώδεις παράγοντες: η βακτηριακή κολπίτιδα και η χρόνια ενδομητρίτιδα έχουν ενοχοποιηθεί για αποβολές. Η έγκαιρη αναγνώρισή τους οδηγεί και στη θεραπεία τους με τη χορήγηση της κατάλληλης αντιβιοτικής αγωγής.
- Γενετικοί παράγοντες: οι χρωμοσωμικές ανωμαλίες είναι μία αποδεδειγμένη αιτία αποβολών και η συχνότητά εμφάνισης αυξάνεται με την ηλικία της γυναίκας. Ο χρωμοσωμικός έλεγχος των προϊόντων αποβολής και ο καρυότυπος ζεύγους συχνά δίνουν απάντηση στην αιτία των αποβολών.
- Ανοσολογικοί παράγοντες: το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, οι κληρονομούμενες θρομβοφιλίες και τα αντιπυρηνικά αντισώματα είναι γνωστοί παράγοντες που προκαλούν θρομβώσεις και αποβολές. Η αναζήτηση τους έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς υπάρχει θεραπευτική προσέγγιση με χρήση ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους, ασπιρίνης και κορτιζόνης.
- Μεταβολικοί και Ενδοκρινολογικοί παράγοντες: η δυσλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, το Σύνδρομο των Πολυκυστικών Ωοθηκών και η αντίσταση στην ινσουλίνη, η υπερπρολακτιναιμία και η υπερομοκυσταεϊναιμία είναι διαταραχές, η αντιμετώπιση των οποίων μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες αποβολών.
- Παράγοντες στο σπέρμα: ο κατακερματισμός του DNA (DNA fragmentation) των σπερματοζωαρίων είναι μια αναγνωρισμένη πλέον αιτία αποβολών. Ο έλεγχος και η αντιμετώπιση, μπορεί να δώσει λύση στο ζευγάρι.